Advokaat vir die verdediging:
"Se asseblief hoe oud jy is."
Ou tannie: "Ek is 71 jaar oud."
Advokaat:
"Vertel ons in jou eie woorde wat op die nag van 1 April gebeur het."
Tannie: "Ek het in my swaai op die voorstoep gesit. Dit was 'n warm lente-aand. Toe kom daar 'n jong man wat by die stoep opsluip en langs my kom sit."
Advokaat: "Het jy hom geken?"
Tannie: "Nee. Maar hy was baie vriendelik."
Advokaat: "Wat het gebeur nadat hy gaan sit het?"
Tannie: "Hy het begin om my been te vryf."
Advokaat: "Het jy gese hy moet ophou om dit te doen?"
Tannie: "Nee, ek het hom nie gekeer nie."
Advokaat: "Hoekom nie?"
Tannie: "Dit het goed gevoel. Niemand het dit aan my gedoen sedert my Albert 30 jaar gelede oorlede is nie."
Advokaat: "Wat het toe gebeur?"
Tannie: "Hy het toe begin om my borste te vryf."
Advokaat: "Het jy gese hy moet ophou?"
Tannie: "Nee, ek het hom nie gekeer nie."
Advokaat: "Hoekom nie?
Tannie: "Want hy het my weer soos 'n mens laat voel. Ek was opgewonde. Ek het baie jare laas so goed gevoel."
Advokaat: "Wat het toe gebeur?"
Tannie: "Wel, teen daardie tyd was ek so opgewonde dat ek gaan lê het. Ek het vir hom gese: 'Doen dit nou! Vat my nou!'"
Advokaat: "Het hy dit gedoen?"
Tannie: "Nee! Hy het net 'April Fool!' geskree en weggehardloop. Dis toe ek die klein stront geskiet het
